Wyróżnienie dla Marysi

Czy wiesz, że... Marysia Sadowska, uczennica klasy 2a, w międzyszkolnym etapie konkursu Poeci Dzieciom dla Mokotowa, zdobyła  :)  :)  :)   wyróżnienie.          Zaprezentowała w sposób wyjątkowy wiersz Juliana Tuwima Skakanka.

Goście konkursowi wraz  z komisją tak byli zasłuchani, że gdy padły ostatnie słowa utworu słychać było tylko ... ciszę, ... a po niej gromkie oklaski.

    

Koniec roku tuż, tuż

Już za miesiąc ostatni dzwonek  :)    Pamiętajmy o zwracaniu książek.

Piosenka pewnego ucznia Nad trele słowika i nad śpiew skowronka milszy memu sercu ostatni głos dzwonka. czytaj więcej...

Fraszek kilka

Astronom

Wywołany do tablicy
na suficie gwiazdy liczy.

           Dyżurny            

           Gdy wraca ze szkoły, 
           to o każdej porze
           pełni ostry dyżur
           z nosem w monitorze.

Kiepski siłacz

Uważa siebie za boksera
i mówi, że na boksie zna się,
lecz przeciwników wciąż wybiera
spośród najsłabszych uczniów w klasie.

           Myśliwy 

           Obce mu dąbrowy
           i leśne zakątki,
           lecz zawsze gotowy 
           polować na piątki.

Wygodnicki 

Jego zdaniem każda górka,
dla większej wygody
winna wyciąg mieć ze sznurka
i ruchome schody.  
            
           Meloman            

           Piotr uwielbia rocka,
           i to tak dalece,
           że lekcje odrabia
           tylko w dyskotece.

Postęp

Stasiek coraz lepiej gra na skrzypcach.
Chociaż nie chwali się nikomu,
wiem o tym, bo już od tygodnia
psy wyć przestały w naszym domu. 

           Gumożuj 

           W szkole, w kinie, w łóżku, w wannie
           żuje gumę nieustannie. 
           W koniec nosa zapatrzony 
           cały dzień robi balony
           i nie słyszy jak go chwalą: 
           "To największy w szkole balon"!    :)
            

Jan III Sobieski

 napisał   Jarek Bożek  kl. III a  1996 r.

Jan III Sobieski stoi na cokole i patronuje 307 szkole. Codziennie spogląda jak pięknie nasza szkoła wygląda.         Jak pilnie się uczy dziatwa -         przygląda się z dali         jak nauczyciel dzieci gani i chwali. W duchu myśli - szkoda, że mnie z nimi nie ma - to byłaby przygoda!

         Inne wiersze naszych absolwentów znajdziesz w zakładce Wiersze w Bibliotece Króla Jana. Z czasem będzie ich coraz więcej.
                 

Tunele

Tunele (1 część cyklu o tym tytule) to wywołująca dreszcz powieść fantasy autorstwa Briana Williamsa i Rodericka Gordona.            Głównym bohaterem jest czternastoletni chłopiec - Will Burrows, który wraz ze swoją ekscentryczną rodzinką mieszka w małym miasteczku Highfield pod Londynem. Pewnego dnia z tatą, kustoszem muzeum, odkrywa wejście do tajemniczych tuneli. Kiedy ojciec niespodziewanie znika, Will razem z kolegą Chesterem wyruszają w niebezpieczną i ekscytującą podróż, aby go odnaleźć.            Głęboko pod ziemią odkrywają tajemniczy świat: skarby, ukryte pod ziemią ..., ciekawość, strach i walka o przeżycie ...

           Książkę czyta się jednym tchem, a cały czas towarzyszy nam uczucie, że bierzemy udział w wielkiej wyprawie wgłąb ziemi.
   

Zapraszamy do biblioteki

Stęskniłeś się za książkami? A może potrzebna Ci kolejna lektura?        Nie? Chcesz  zwrócić "Hanię Humorek", "Zwiadowców", pożyczyć "Czarnoksiężnika z Północy",  albo inną książkę?           Zapraszamy do biblioteki  :)

Z bocianem w roli głównej

Bocian i żaba              Pewien bociek         przed wieczorem spotkał żabę nad jeziorem. Żabim wdziękiem urzeczony         zaklekotał:             -  Szukam żony! Może nawet być szalona, byle skoczna i zielona! Z taką pragnę niańczyć młode, zatem proszę  - wyraź zgodę! ... ... tu cały wiersz w wykonaniu uczestniczki konkursu

Agnieszka Frączek

Człowiek i bocian         Kasia Zamieszkał bocian         na domu starszego pana. Co dzień         klekotem witał go z rana. A gdy gospodarz         wyjeżdżał w pole chodził on wiernie         za jego traktorem. Bocian wraz z żoną         dzieci wychował

   I do Afryki hen powędrował.

             Przeminie zima i będzie wiosna,

                          twarz gospodarza będzie radosna.

                                       Przyleci bociek z całą rodziną

                                                    I będzie chodził znowu darniną.

                                                                 Bo człowiek i bocian to przecież wiele,

                                                                              bo to odwieczni są przyjaciele.    
      

Lis i bocian Lis do bociana raz rzekł:    - Mości panie,      przybądź do mnie      na śniadanie! Bocian się zjawił. Do stołu nakryto. Lis przygotował ucztę obfitą. Ale niestety!

 Lisek — chytre zwierzę:
 do uczty płytkie dał talerze.
 Próżno bocian dziobem puka,
 jeść z takich naczyń za trudna dlań sztuka.

                           Po tygodniu pan bocian lisa prosi w gości.
                           Lis często pości,
                           więc zgłodniały zasiada i oblizuje się,
                           a wtem bocian wysmukły, wąski dzbanek niesie.

                                                            Zaprasza sąsiada:
                                                          - Niechże waść zajada!”
            Jakże tu jeść liskowi z naczynia takiego...
                           A wtedy bocian:

                                         - Kolego,
                                                         pamiętacie, jak to się u was jadło, piło?”

            Nie rób tego drugiemu, co tobie niemiło.

Sara Segal                                      Od tej pory budzi echo

Bocian i żaba      Przyszła  żaba  do  bociana:            - Chcę wyjść za  mąż,                         proszę  pana.  Jestem  w  panu zakochana,              Chcę wyjść za  mąż,                        chcę za pana! Bocian wzdrygnął się nerwowo:      - Pani?   Żaba?  Moją żoną?        Widzę żabo, żeś bez mała        Na mym punkcie oszalała!  - Pana  pamięć  boćku  krótka,    Przecież  lubisz  żabie  udka.  - Niech się pani nie ośmiesza!    Połknął żabę i odleciał.     ....w dziobie boćka żabi rechot.